Aşırı madde kaybı olan süt dişlerinde indirekt yöntemle yapılan kompomer ve kompozit onley restorasyonların in vivo, in vitro ve sonlu elemanlar stres analizi ile karşılaştırılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Pedodonti Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AYŞE CEREN ALTUN
Danışman: Zühal Kırzıoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmada, aşırı madde kaybı olan süt dişlerinde indirekt yöntemle yapılankompomer ve kompozit onley restorasyonlar; in vivo, in vitro ve sonlu elemanlarstres analizi ile karşılaştırılmıştır.Çalışmanın in vivo kısmında, yaşları 4-8 arasında olan 7 kız 10 erkek toplam17 hastada yapılan 48 adet rezin onley restorasyon klinik olarak USPHS (The UnitedStates Public Health Service) kriterleri kullanılarak15 ay süre ile takip edilmiştir.Çalışmanın in vitro kısmında, mikrogerilim bağlanma değerlerininbelirlenmesi ve test örneklerinin hazırlanması için, yeni çekilmiş 10 adet çürüksüzsüt molar diş toplandı. Örnekler, rastgele olarak çalışmada kullanılacak olanrestoratif mateyale göre 2 gruba ayrıldı. Kompomer ve kompozit onley restotasyonlarsimante edildikten sonra örnekler, bağlanma yüzeyine dik olacak şeklinde öncemesio-distal, daha sonra da vestibülo-lingual yönde kesildi ve 1x1 mm boyutundadentin-kompozit çubuklar hazırlandı. Örnekler, yükleme hızı l mm/dk olarak testcihazına yerleştirildi ve mikrogerilim testine tabi tutuldu. Her gruptaki dentinkompozitçubuklarının kopma yüzeyleri stereomikroskop'da incelendi.Sonlu elemanlar stres analizinde ise, bilgisayarda hazırlanan üç boyutlumodellerde, 100 N kuvvet altında diş dokularında, restoratif materyallerde veyapıştırma simanında oluşan gerilim dağılımları hesaplanmıştır.Çalışmanın in vivo kısmında, klinik sonuçlara göre; kompomer ve kompozitrezin restorasyonların başarı oranları sırasıyla; % 79 ve % 96 olarak belirlenmiştir.Değerlendirilen kriterler için materyaller arasında, istatistiksel olarak anlamlı farkbulunamamıştır.Çalışmanın in vitro kısmında, indirekt yöntem ile yapılan onleyrestorasyonların süt dişi dentinine ortalama bağlanma dayanımları; Dyract eXtrakompomer rezin restorasyon için 10.277±0.914 MPa ve Z 250 kompozit rezinrestorasyon için 9.836±0.761 MPa olarak belirlenmiştir.İndirekt yöntemle yapılan kompomer ve kompozit rezzin onleyrestorasyonların stres dağılımları benzerdir.Onleyler klinikte genellikle indirekt teknikle çalışılmaktadır. İndirekt tekniğinavantajlarından biri de dişin morfolojik olarak orijinal formuna en yakın halininsağlanabilmesidir. Dolayısıyla indirekt tekniğin; polimerizasyon büzülmesiüzerindeki olumlu etkilerinin yanı sıra, restorasyon morfolojisinin ideale yakınoluşturulması ile yüksek okluzal stresler altında kalan restorasyonların, gerçekdişlerdeki stres dağılımını taklit etmesini sağlayarak restorasyonda oluşabilecekkırılmaları en aza indirgeyebileceği düşünülebilir.