Sosyal devletten çalışma refahına geçişte güven kavramı: özel sigortalar


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyoloji Anabilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2015

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Funda ŞERBET

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Cevdet YILMAZ

Özet:

1980'ler ekonomide, toplumsal yapıda ve politik alanda radikal değişimlere sahne olmuştur. Bütün ülkeler Keynesyen politikaların krizi ve yeni liberal politikaların olumsuz etkileriyle yüzleşmiştir. Bu değişimlerden en çok yeni orta sınıflar etkilenmiştir. Çünkü yeni orta sınıflar sahip oldukları refahlarını ve toplumsal konumlarını kaybetmekten korkarlar. Sosyal güvenlik reformları ve politikaları bu sınıfa güven vermemektedir. Çünkü yeni reformlar ve gelişmeler özel sektörü destekleyici şekilde oluşturulmaktadır. Her geçen gün sosyal devletin kurumları ve uygulamaları yeni liberal politikalar tarafından aşındırılmaktadır. Sonuç olarak özel sektör diğer bütün kapitalist uygulamalarda olduğu gibi insanların endişe ve risk algılarını bir pazar aracı olarak kullanmaktadır. Türkiye'de son zamanlarda, özel sigortacılığı yaygınlaştırmaya yönelik politikalar geliştirilmektedir. Bilhassa da Bireysel Emeklilik Sigortacılığı'nı güçlendirme çalışmaları bunlardan en dikkat çekenidir. Bu amaçla devletin, 01.01.2013 yılında uygulamaya koyduğu, sisteme katılımı arttırmaya yönelik olan %25 teşvik, düşündürücüdür. Devlet ve bankalar işbirliğinde güçlendirilmek istenen bu sistem için hedef kitle 'orta sınıflardır.' Çünkü, üst ve alt kademe arasında konumlanan orta sınıf bireyler, üst sınıfsal yaşam refahına kavuşmak isterler. Bu sebeple bir kriz durumunda alt sınıfa yaklaşma kaygıları kaybedecekleri şeyleri onlar için daha anlamlı ve önemli hale getirir. Bu sınıflar tüketim alışkanlıklarının ve var olan yaşam standartlarının bozulmasını istememektedir. Durum böyle olunca da, sosyal devlet unsurlarının zayıflatıldığı, özel güvencelere böylesi teşvikin yapıldığı bir yapılanmanın merkezinde, yalnızlaşan birey ve onun kendisi için geliştirdiği güven mekanizmaları kalır.