Geleneksel Odun Fırınlarında Uygulanan Karartma Tekniğinin Seramik Bünyelere Etkisinin Araştırılması


ÜNAL S.

X.Ceramic Congress with Internatıonal Partıcıpation, Afyon, Türkiye, 14 - 16 Ekim 2019, ss.2

  • Basıldığı Şehir: Afyon
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.2

Özet

Özet

Geleneksel odun fırınlarında karartma tekniğinin seramik bünyeye etkileri ya da genel ifadeyle pişmiş toprak (terra cotta) üretimi, tarih boyunca farklı biçimlerde karşımıza çıkar. Havanın, suyun ve toprağın insan eliyle birleşmesiyle oluşan seramik, yaklaşık 500,000 seneden beri insanoğlu tarafından kullanılan ateşle buluşmuştur ve kalıcılık kazanmıştır. Kalıcı olma özelliği nedeniyle de sosyolojik ve sanatsal bazda bir uygarlıklar parametresi olarak çağlar boyunca önemini sürdürmüştür. Yemek içmek için saklama amaçlı çanak, çömlek, kap-kacak ve küpler; tandır, ocak vb. ev içi gereçler; iletişim ve anlaşmaları belgeleme amaçlı yapılan tabletler; tuğla, kiremit, su boruları gibi yapı malzemeleri; dinsel ve simgesel idoller; süs eşyaları ve takılar; ölü kapları gibi pişmiş topraktan eşya ve gereçler kısacası doğumdan ölüme kadar insan yaşamında vazgeçilmez rol oynayan seramiğin kalıcılığı ve dayanıklılığı ateşle sağlanmıştır. Arkeolojik buluntuların vazgeçilmezi olan seramik eserlerin üretimi, koşulları, yapım şekilleri, yapan kişilerle ilgili bilgiler oldukça kısıtlıdır. Buna karşın seramik yaşamın her alanında yoğun olarak kullanılmıştır. MÖ 6.YY Yunan vazolarının yüzeyleri üzerindeki çizimlerden, ürünlerin nasıl pişirildiği hakkında bilgi edinmekteyiz. Seramik pişirimi büyük olasılıkla açık alanlarda ağaç dalları, çalı-çırpı vb. atıkları kullanılarak yakılan ateşte yapıldığı düşünülmekte olup halen günümüzde karartma tekniği olarak adlandırılmakta ve pek çok ülkede uygulamaları görülmektedir. Bu bildiri kapsamında ülkemizde karartma tekniği uygulamaları ne şekilde, nasıl ve nerede yapılmakta, buna ek olarak neler yapılabilir bu süreç bilimsel veriler ışığında değerlendirilmektedir.


Anahtar Kelimeler:  Karartma, İlkel pişirim, Geleneksel, Seramik

 

Researching Effect on Ceramics That The KarartmaTechnique Applied in Wood Kilns
 

Abstract

The effects of karartma technique on ceramic structure in traditional wood kilns, or terra cotta production in general, have been encountered in different forms throughout history. The ceramic, formed by the combination of air, water and clay with the human hand, has met the fire which has been used by human beings for 500.000 years and has gained permanence. Due to its permanent nature, it has maintained its importance throughout the ages as a parameter of civilizations on a sociological and artistic basis. Vessels, cases and pots for nutrition to conserve food, cruses tandoor, ovens, etc. household equipment, tablets for documenting communication and agreements, building materials such as bricks, tiles, water pipes, religious and symbolic idols, ornaments and jewelry, such as graves, terracotta wares and findings, in short, the indispensability of ceramics and its durability is ensured by fire that play an indispensable role in human life from birth to death. The production of the ceramic works, which are indispensable of the archaeological finds, the conditions, the forms of construction and the information about the people who make them are quite limited. On the other hand, ceramic has been used extensively in all areas of life. From the drawings on the surfaces of the Greek vases of the 6th century BC, we learn about how the products are cooked. Pottery firing is most likely in open areas such as tree branches, bushs, twigs etc. is thought to be made using the fire is still known today as the karartma technique and applications in many countries are seen. Within the scope of this declaration, how, where and where the karartma technique applications are made in our country, additional what can be done, this process is evaluated in the light of scientific data.

Keywords: Karartma, Primitive Firing, Traditional, Ceramic