Türkiye’nin Göller Bölgesi’nde Yetiştirilen Buğday Çeşitlerinin Bazı Kalite Özellikleri


Creative Commons License

Gül H. , Kara B., Acun S., Öztürk A., Türk Aslan S.

Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, cilt.7, ss.586-595, 2020 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Cilt numarası: 7 Konu: 3
  • Basım Tarihi: 2020
  • Doi Numarası: 10.30910/turkjans.663641
  • Dergi Adı: Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.586-595

Özet

Bu çalışmada, Göller Bölgesi’nde yetiştirilen bazı yerel ve ticari buğday genotiplerinin öğütülmesi ile elde edilen unların bazı kalite özellikleri incelenmiştir. Göller Bölgesi’nde yer alan Isparta ve Burdur ili, ilçe ve köylerinden 7 adet yerel, 12 adet tescilli ticari çeşitler olmak üzere toplam 19 adet (9 tanesi ekmeklik, 10 tanesi makarnalık buğday çeşidi) buğday genotipi toplanmıştır. Buğday unu örneklerinde, kül, yaş öz, kuru öz, gluten indeks, sedimantasyon, gecikmeli sedimentasyon analizleri ile bu unlardan hazırlanan hamurlarda farinograf analizi, SMS/Kieffer hamur ve gluten uzayabilirlik analizi ve Dobraszczyk/Roberts hamur şişirme analizi yapılmıştır. Genotipler arasında, incelenen tüm özellikler bakımından istatistiksel olarak önemli farklar (p<0.01) saptanmıştır. En yüksek yaş gluten (%36.17), kuru gluten (%14.13), sedimantasyon (40 ml) ve gecikmeli sedimantasyon (49.3 ml) değerleri Bezostaja çeşidinde belirlenmiştir. Bezostaja buğday unu ile elde edilen hamurların reolojik özelliklerinin de diğer genotiplerden daha üstün olduğu saptanmıştır. Mirzabey, Sert Buğday (Bağıllı), Lavanta, Çeşit 1252 ve Kunduru-1149 çeşitlerinin süne zararına uğradığı tespit edilmiştir.