Sigara Kullanımının Periodontal İnflame Yüzey Alanı Değerlerine Etkisi: Kesitsel Çalışma

Özdamar A. E., Uzar E., Koşkan Ö., Yetkin Ay Z.

Türkiye Klinikleri Diş Hekimliği Bilimleri Dergisi , cilt.32, sa.1, ss.169-181, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, sigara kullanan ve kullanmayan bireylerde periodontal inflamatuar yükü yansıtan Periodontal İnflame Yüzey Alanı (PİYA) değerlerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, yaşları 18-71 arasında değişen (38,99±13,16), 150’si kadın ve 160’ı erkek olmak üzere toplam 310 birey dâhil edildi. Katılımcıların periodontal tanıları, güncel “Periodontal ve Peri-İmplant Hastalık ve Durumların Sınıflaması” esas alınarak periodontal sağlık, gingivitis ve periodontitis gruplarına ayrıldı. Ayrıca bireyler sigara kullanım durumuna göre alt gruplara (kullanan/kullanmayan; kullanmayan, <10 adet/gün, ≥10 adet/gün) ayrılarak 6 grup oluşturuldu. Tüm katılımcılarda cep derinliği (CD), sondlamada kanama yüzdesi (SK%) ve klinik ataçman kaybı (KAK) kaydedildi. PİYA değerleri, diş yüzey alanı referans tabloları kullanılarak hesaplandı. Karşılaştırmalar Mann-Whitney U/Bonnferroni-Dunn testleri, değişkenler arası korelasyonlar Spearman korelasyon testi ile analiz edildi (p<0,05). Bulgular: Sigara kullanımına göre gruplar karşılaştırıldığında, klinik periodontal parametreler ve PİYA değerleri açısından anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0,05). Ancak periodontal sağlık durumuna göre oluşturulan 6 grup arasında tüm klinik parametreler ve PİYA değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar belirlendi (p<0,05). Regresyon analizinde SK%, CD ve KAK değişkenleri PİYA’daki değişimi %58,6 oranında açıkladı. PİYA’daki değişimi en çok SK% (%40,8) belirlerken, bunu CD (%9,1) ve KAK (%0,69) izledi. Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, sigara kullanımının PİYA değerleri üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığını göstermektedir. Ancak PİYA’nın periodontal sağlık durumuna göre farklılık göstermesi, bu ölçütün periodontal inflamatuar yükün değerlendirilmesinde potansiyel bir gösterge olabileceğini düşündürmektedir. Farklı örneklemlerde yapılacak araştırmalar, PİYA’nın klinik kullanımına yönelik ek katkı sağlayabilir. 

Objective: The aim of this study was to compare the Periodontal Inflamed Surface Area (PISA) values, reflecting the periodontal inflammatory burden, between smokers and non-smokers. Material and Methods: A total of 310 individuals (150 females, 160 males; mean age 38.99±13.16, range 18-71 years) were included. Periodontal diagnoses were made according to the current “Classification of Periodontal and Peri-Implant Diseases and Conditions” and categorized as periodontal health, gingivitis, or periodontitis. Participants were further divided into subgroups based on smoking status (smoker/non-smoker; non-smokers, <10 cigarettes/day, ≥10 cigarettes/day), resulting in 6 groups. Probing depth (PD), percentage of bleeding on probing (BOP%) , and clinical attachment loss (CAL) were recorded. PISA values were calculated using reference tables of root surface areas. Comparisons were performed with Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U/Bonferroni-Dunn, and correlations with Spearman’s test (p<0.05). Results: When compared according to smoking status, no significant differences were observed in clinical periodontal parameters or PISA values (p>0.05). However, significant differences in all parameters and PISA were detected among the 6 groups created according to periodontal condition (p<0.05). Regression analysis revealed that BOP%, PD, and CAL explained 58.6% of the variance in PISA, with BOP% being the strongest predictor (40.8%), followed by PD (9.1%) and CAL (0.69%). Conclusion: The results of this study indicate that smoking has no significant effect on PISA values. Nevertheless, the variation of PISA across different periodontal conditions suggests its potential as an indicator of periodontal inflammatory burden. Further studies with different samples may provide additional benefits for its clinical usage.