Diz Osteoartriti Olan Genç ve Yaşlı Hastaların Ağrı ve Fonksiyonlarında Ağrıyı Felaketleştirmenin Rolü

parpucu t. i., KARAPINAR M., Başkurt Z., Başkurt F.

Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, cilt.16, sa.2, ss.220-228, 2025 (TRDizin)

Özet

Araştırmamız, diz osteoartriti (OA) olan genç ve yaşlı yetişkinlerde ağrı felaketleştirme düzeyinin, ağrı şiddeti, diz OA ile ilişkili semptomlar ve ağrı ile başa çıkma yöntemleri üzerindeki etkisini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Çalışmamıza 45- 55 yaş veya 65-75 yaş aralığında diz OA'lı 128 hasta dahil edildi. Genç ve yaşlı katılımcıların sosyodemografik verileri, WOMAC (Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis İndeks) ve Zamanlı Kalk ve Yürü testi (ZKYT), aktivite sırasında ve istirahatte ağrı şiddeti, ağrı felaketleştirme düzeyleri ve ağrı ile başa çıkma skorları kaydedildi. Diz OA'lı genç hastaların ortalama yaşı 51,27±5,07 ve yaşlı hastaların ortalama yaşı 67,25±4,18 idi. Diz OA'lı yaşlı katılımcıların ağrı süresi daha uzun, WOMAC skorları daha yüksek ve ZKYT süreleri daha uzundu (p<0.05). Diz OA'lı genç hastaların ağrı felaketleştirme skorları ile aktivite sırasındaki ağrı şiddeti (r; 0,374), WOMAC skorları (r; 0,617) ve pasif başa çıkma yöntemleri (r; 0,450) arasında bir ilişki bulundu (p<0,001). Diz OA'lı yaşlı hastaların ağrı felaketleştirme skorları ile istirahatte ağrı şiddeti (r; 0,427), aktivite sırasındaki ağrı şiddeti (r; 0,530), ağrı süresi (r; 0,312), WOMAC skorları (r; 0,693) ve aktif ve pasif başa çıkma yöntemleri (sırasıyla r; 0,429, r; 0,299) arasında bir ilişki belirlendi (p<0,001). Ağrı felaketleştirme seviyeleri, genç hastalarda ağrı şiddeti (β=0,35, p<0,01) ve WOMAC skorları (β=0,60, p<0,001) ile, yaşlı hastalarda ise aktivite sırasında ağrı şiddeti (β=0,50, p<0,001) ve dinlenme anında (β=0,40, p<0,01) ile önemli ölçüde ilişkilidir.Diz OA'lı yaşlı hastalar, Diz OA'lı genç hastalardan daha fazla ağrılı uyarıları felaketleştirmektedir. Bu durum, hastaların ağrı şiddetini, ağrı ile başa çıkma yöntemlerini ve DOA ile ilişkili semptomları daha fazla etkilemektedir. Buna bağlı olarak, Diz OA'lı hastaların klinik takibinde ve rehabilitasyon yaklaşımlarının belirlenmesinde, yaşın artmasıyla birlikte hastaların ağrılı uyarılardan daha fazla etkilendiği ve bu durumun hastaların semptomlarını daha fazla etkilediği göz önünde bulundurulmalıdır.
Our research aims to compare the impact of pain catastrophizing level on pain intensity, knee osteoarthritis-related symptoms, and methods of coping with pain in young and older adults with knee osteoarthritis (OA). One hundred twenty- eight patients with knee OA between the ages of 45-55 or 65-75 were included in our cross-sectional study. The sociodemographic data, WOMAC (Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index), Time Up and Go Test (TUG), pain intensity during activity and rest, pain catastrophizing levels, and pain coping scores of young and older participants with knee OA were recorded. The mean age of young patients with knee OA was 51.275.07 and older patients was 67.254.18 years. Older participants with knee OA had longer pain durations, higher WOMAC scores, and longer TUG durations (p<0.05). There was a correlation between the pain catastrophizing scores of young patients with knee OA and pain intensity during activity (r;0.374), WOMAC scores (r; 0.617), and passive coping methods (r; 0.450) (p<0.001). A correlation was identified between the pain catastrophizing scores of older patients with knee OA and pain intensity at rest (r;0.427), pain intensity during activity (r;0.530), pain duration (r; 0.312), WOMAC scores (r; 0.693), and active and passive coping methods (r;0.429, r;0.299, respectively) (p<0.001). Pain catastrophizing levels significantly correlate with pain intensity (β=0.35, p<0.01) and WOMAC scores (β=0.60, p<0.001) in younger patients and with pain intensity during activity (β=0.50, p<0.001) and at rest (β=0.40, p<0.01) in older patients. Older patients with knee OA catastrophize painful stimuli more than young patients with knee OA. This affects patients' pain intensity, methods of coping with pain, and knee OA-related symptoms more. Accordingly, in the clinical follow-up of patients with knee OA and determining rehabilitation approaches, it is necessary to consider that as age increases, patients are more affected by painful stimuli, and this affects patients' symptoms more.