Lucia di Lammermoor Operasında Karakter Psikolojisinin Müzikal ve Dramatik Yolla İfadesi: Delirme Sahnesi Üzerine Bir Analiz

6. Uluslararası Sanat ve Estetik Sempozyumu, Malatya, Türkiye, 24 - 25 Mayıs 2025, ss.193-194, (Özet Bildiri)

Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
Basıldığı Şehir: Malatya
Basıldığı Ülke: Türkiye
Sayfa Sayıları: ss.193-194
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Süleyman Demirel Üniversitesi Adresli: Evet

İtalyan opera repertuvarında öne çıkan ve mad scene (delirme sahnesi) olarak adlandırılan sahneler, 19. yüzyılda hem müzikal hem de dramatik açıdan çatışmanın ve duygusal gerilimin doruk noktasına ulaştığı güçlü bir ifade aracı olarak kullanılmıştır. Bu sahnelerde genellikle kadın karakterler üzerinden aşk, ihanet, toplumsal baskı ve ruhsal çöküş temaları işlenmiştir. Bel Canto stilinin virtüöziteye dayalı teknik olanaklarıyla, karakterlerin psikolojik durumlarına ilişkin frenzi, psikoz ve öfori gibi ruhsal bozukluklar ve belirtiler sahne üzerinde gösterilmiştir. Çalışmada İtalyan besteci Gaetano Donizetti’nin bestelediği Lucia di Lammermoor operasında yer alan delirme sahnesinin dramatik ve müzikal yönden incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca Lucia karakterinin psikolojik kırılma anlarının delirme sahnesinde nasıl kurgulandığı ve bu sahnenin eserin genel dramatik yapısı içindeki işlevi sorgulanmıştır. Verilerin toplanmasında literatür taraması yapılarak doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında öncelikle mad scene kavramı ve Romantik Dönem operalarındaki kullanımı ele alınmıştır. Daha sonra operanın temelini oluşturan Sir Walter Scott’un The Bride of Lammermoor adlı romanı ve operanın konusu hakkında bilgi verilmiştir. Konunun operaya uyarlanırken dramatik gereksinimler doğrultusunda nasıl değiştirildiği açıklanmıştır. Ardından Lucia karakterinin psikolojik çözülmesine yol açan olay örgüsü ve delirme sahnesinde ulaştığı dramatik doruk noktası analiz edilmiştir. Grand aria formunda bestelenen sahnenin reçitatif-cavatina-reçitatif-cabaletta düzeninde kurgulandığı belirtilmiştir. Karakterin ruhsal hastalığı, yalnızca bireysel bir çöküşü değil, aynı zamanda operanın dramatik etkisini artıran bir anlatı unsuru olarak delirme sahnesinin yapısına temel oluşturmuştur. Sonuç olarak, Lucia’nın delirme sahnesinin yalnızca koloratur sesin virtüözitesini sergileyerek eserin dramatik doruk noktasına ulaşmasını sağlamakla kalmadığı, aynı zamanda operanın dramatik yapısındaki gerçekçiliği güçlendiren önemli bir öğe olarak işlev gördüğü anlaşılmıştır.

The scenes called mad scenes, which are prominent in the Italian opera repertoire, were used as a powerful means of expression in the 19th century, where conflict and emotional tension reached their peak both musically and dramatically. In these scenes, themes of love, betrayal, social pressure and mental breakdown were generally handled through female characters. With the virtuosity-based technical possibilities of the Bel Canto style, mental disorders and symptoms such as frenzy, psychosis and euphoria related to the psychological states of the characters were shown on stage. The aim of the study was to examine the mad scene in the opera Lucia di Lammermoor, composed by the Italian composer Gaetano Donizetti, from a dramatic and musical perspective. In addition, how the moments of psychological breakdown of the character Lucia were constructed in the mad scene and the function of this scene within the general dramatic structure of the work were questioned. In the collection of data, a literature review was conducted and the document analysis technique was used. Within the scope of the research, the concept of mad scene and its use in Romantic Period operas were primarily discussed. Then, information about Sir Walter Scott’s novel The Bride of Lammermoor, which forms the basis of the opera, and the plot of the opera are given. It is explained how the plot was changed in line with dramatic requirements while adapting it to the opera. Then, the plot that leads to the psychological disintegration of the character Lucia and the dramatic climax she reaches in the mad scene are analyzed. It is stated that the scene, composed in the form of a grand aria, is structured in the recitative-cavatina-recitative-cabaletta order. The character’s mental illness forms the basis for the structure of the mad scene, representing not only an individual collapse but also a narrative element that enhances the dramatic effect of the opera. As a result, it is understood that Lucia’s mad scene not only enables the work to reach its dramatic climax by displaying the virtuosity of the coloratura voice, but also functions as an important element that strengthens the realism in the dramatic structure of the opera.