Sekoizolarisirezinol Diglikozitin MDA-MB-231 Hücre Hattında Oluşan DNA Hasarına Etkisi


Özgöçmen M., Aşcı Çelik D.

3rd International Congress on Agriculture, Environment and Health, Aydın, Turkey, 12 - 14 November 2020, pp.674-683

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Aydın
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.674-683

Abstract

Meme kanseri kadınlarda önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Son yıllarda meme kanseri tedavisinin olumsuz etkilerini azaltmak veya hastalığın ilerlemesini önlemek için geleneksel tedavilere ek olarak doğal tedavi yöntemleri araştırılmaktadır. Sekoizolarisirezinol diglikozit (SDG) Linum usitatissimum’dan (Keten tohumu) izole edilen en önemli lignanlardan biridir. SDG’nin antioksidan, antiproliferatif, anti-östrojenik ve antianjiyogenik etkisi bilinmektedir. Meme, akciğer, kolon gibi farklı kanser modellerinde belirli enzimleri inhibe ederek kansere karşı koruyucu olduğu belirtilmektedir. In vivo ve in vitro çalışmalar SDG'nin, bilinen östrojenik aktiviteleri nedeniyle kanserlerde, özellikle de meme kanseri ile mücadelede etkili olduğunu göstermektedir. SDG'nin farklı metabolik yollarla DNA hasarına karşı koruyucu etkisi olduğu belirtilmesine karşın meme kanserinde DNA üzerindeki etkisi hakkında çok az şey bilinmektedir. Çalışmamızda MDA-MB-231 hücre hattında oluşan DNA hasarına SDG’nin etkisi alkalin comet metodu ile değerlendirilmiştir. MDA-MB-231 hücre hattında etkili SDG dozu 24, 48, 72 saatler için 100 μM olarak belirlenmiş (IC 50) ve kontrol grubu olarak herhangi bir uygulama yapılmayan hücreler kullanılmıştır. Ardından comet metodu uygulanmış, hazırlanan preparatların fotoğrafları floresan mikroskop altında çekilmiş ve analizler Open Comet görsel değerlendirme programı ile yapılmıştır. Kuyruk DNA Yüzdesi parametresi seçilerek DNA hasarı değerlendirilmiş ve p <0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. SDG ile muamele edilmiş gruplar kontrol grubuyla karşılaştırıldığında; 24 saatlik uygulama sonucunda DNA hasarında anlamlı bir azalma meydana gelirken, 48 saatlik uygulama sonucunda DNA hasarında azalma tespit edilmiş ancak istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. 72 saatlik uygulama sonucunda ise gruplar arasında herhangi bir değişim olmadığı gözlenmiştir. SDG ile muamele edilen MDA-MB-231 hücrelerinde 24 ve 48 saatlik uygulama sonucunda ortaya çıkan DNA hasarındaki azalma SDG’nin koruyucu etkinliğinin olabileceğini göstermiştir. Ancak bu etkinin zamana bağlı olarak azalması SDG’nin etki mekanizmanın daha ileri moleküler analizler ile araştırılması gerektiğini düşündürmektedir. Anahtar kelimeler: Comet metodu, DNA hasarı, MDA-MB-231, Meme kanseri, SDG