Siklosporinin Yeni Oral Nanoformülasyonunun Geliştirilmesi Ve İn Vitro/ İn Vivo Değerlendirilmesi


Dr. Öğr. Üyesi Sıla GÜLBAĞ PINAR

Tez Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, -, Türkiye

Tez Danışmanı: Prof. Dr. Fatma Nevin Çelebi

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Desteklendiği Program: Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı (ÖYP)

Özet:

Bu tezin amacı organ nakli sonrasında immunsupresan olarak kullanılan düşük çözünürlüğe sahip siklosporin A (CsA)’nın oral yoldan uygulanmak üzere nanosüspansiyon formülasyonunun geliştirilmesi ve in vitro/ in vivo değerlendirilmesidir. Formülasyondaki stabilizanlar yüksek basınçlı homojenizasyon (HPH) yöntemi ile belirlenmiş ve nanosüspansiyonlar HPH ve ıslak öğütme (WM) yöntemiyle hazırlanmıştır. Formülasyon ve işlem parametreleri deneysel tasarımlama (DoE) yaklaşımıyla incelenmiştir. HPH yöntemiyle hazırlanan CsA:HPMC:SDS (HPH-SDS) ve CsA:HPMC:Soluplus® (HPH-Soluplus®) ve WM yöntemiyle hazırlanan CsA:HPMC:SDS (WM) nanosüspansiyonu liyofilize edilmiştir ve karakterizasyon çalışmaları (partikül büyüklüğü, partikül büyüklüğü dağılımı, zeta potansiyel, çözünürlük ve çözünme) çalışmaları yapılmıştır. Ayrıca kısa ve uzun süreli stabilite, DSC, XRD, FTIR ve SEM analizleri yapılmıştır. CsA nanosüspansiyonlarında partikül büyüklükleri 500-600 nm, partikül büyüklüğü dağılımları 0,2-0,5 ve zeta potansiyelleri -11- -40 mV bulunmuştur. CsA’nın sudaki çözünürlüğü kaba toza göre HPH-SDS nanokristallerinde 1,9 kat, HPH-Soluplus® nanokristallerinde 2,1 kat ve WM nanokristallerinde 4,5 kat artmıştır. Dört farklı ortamda (%0,5 SLS içeren 0,1 N HCl, 0,1 N HCl, FaSSIF ve FeSSIF) yapılan çözünme çalışmalarında WM formülasyonunun kaba toza göre daha yüksek ve ticari ürüne benzer (FeSSIF ortamında yüksek) çözünme profili gösterdiği bulunmuştur. Karakterizasyon çalışmaları, çözünürlük ve çözünme çalışmaları sonunda WM nanosüspansiyonları ile Caco-2 hücre kültürü, in vivo farmakokinetik ve biyoyararlanım çalışmaları, immünoloji, biyokimya ve histopatoloji çalışmaları yürütülmüştür. Caco-2 hücrelerinde permeabilitede; WM nanosüspansiyonları kaba toza göre 5 kat, ticari ürüne göre 1,5 kat artış göstermiştir. İmmünolojik çalışmalarda nanosüspansiyonda CD4+/CD8+ oranı 2’ye yakın ve kabul edilebilir değerde bulunmuştur. Biyokimyasal, immünolojik ve histopatolojik çalışmalar sonunda geliştirilen nanosüspansiyonlarda nefrotoksisite oluşmamıştır. CsA nanosüspansiyonları başarıyla geliştirilmiş, CsA’nın çözünürlüğü ve çözünmesi artırılmış, nefrotoksisite görülmemiştir.