ARTHUR SCHOPENHAUER’DE KÖTÜLÜK PROBLEMİ VE KÖTÜMSERLİK


Prof. Dr. Nurten KİRİŞ YILMAZ

Tez Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe, Türkiye

Tez Danışmanı: Ali Osman Gündoğan

Tezin Onay Tarihi: 2008

Tezin Dili: Türkçe

Özet:

Bu tez ana hatları ile Arthur Schopenhauer’in kötülük problemi ve kötümserlik ile ilgili düşüncelerini işlemektedir. Schopenhauer dünyayı Kant’tan gelmiş olan düalite eşliğinde tekrar ele alıp gözden geçirmiştir. O bu düaliteyi kendi sisteminde, “tasarım olarak dünya” ve “istenç olarak dünya” olarak ele alır. Tasarım olarak dünyanın neliğini ortaya koyduktan sonra, hemen hemen tüm görüşlerinin, özellikle de kötülük problemi ve kötümserlikle ilgili olan görüşlerinin temelinde yatan “istenç olarak dünya”nın tasvirini yapar. Schopenhauer için hayatın özü acı ve kötüdür. Bu nedenle olabildiğince bu dünyadan kurtulmaya çalışmak, onun dar alanından çıkıp yaşama istencini yadsımak yapılabilecek en doğru eylemdir. Ancak yaşama istencinin yadsınması, yaşama istencine boyun eğmekten zordur. Yaşama istenci doğrultusunda eylemek çok kolayken, onu yadsımak özel beceriden ve kurtuluş yollarını aralamaktan geçer. Bu kurtuluş yolarından biri ‘sanat’, bir diğeri ‘ahlâk’ ve sonuncusu da Schopenhauer’in ahlaki alanın içine kattığı ‘sevgi’ daha spesifik olarak ‘insan sevgisi’dir. Bu inceleme temelde yaşama istencinin boyunduruğu altında olan acı çeken insanın tüm bu kötülük içeren ve acı olan dünyadan kurtulmasının mümkün olup olmadığını, mümkünlüğü durumunda bunu sağlayacak kaynakların ne olduğunu açıklamaya çalışmaktadır.